ÇOCUK GÖZÜYLE

 

            Bazen insanları hafife almak için "Çocuk gibisin, çocuk gibi  davranıyorsun" denir ya. Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanın basit olmadığını  anlıyor insan.
            Babası İspanya'nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir  hapisanede mahkumdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her haftasonu  babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapisaneye giderdi.

Yine bir  ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında yanında götürdü  ancak hapisane kurallarına göre özgürlügü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı. Bu sebeple kagıda çizdiği kuş resmini  kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı...
            Çok üzülmüştü küçük kız...Babasına söyledi bunu, o da "üzülme kızım,  yine çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?" dedi.

Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu  sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti.  Babası keyifle resme baktı ve sordu: "Hmmm! Ne güzel bir ağaç bu!
            Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?                                                                        

Küçük kız babasına eğilerek, sessizce:

- "Hşşşşt! O benekler ağacın  içinde saklanan kuşların gözleri!....."